لحظه ای و پس از آن هیچ...
مرگ عزیز... از تو می ترسم، به ویژه هنگامی که در هیبت زمین لرزه بر ما نارل می شوی. در آن لحظه نه فرصتی برای رقصیدن است و نه فرصتی برای مات کردنت در بازی شطرنج! در آن لحظه ، آن تکان های شدید ما را به جمعی از آمار کشته شدگان و مجروحین برای رهگذران رسانه های جمعی تبدیل کرده است.
همیشه بین آمار کشته شدگان و انعکاس خبری رابطه مستقیم وجود دارد. هر چه آمار پایین تر، انعکاس خبری کم تر.
همیشه نگاه کمی گرایانه افسرده ام می کند!
پ.ن: باز هم زلزله...زلزله...زلزله...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۸۷ ساعت 12:0 توسط پریسا
|